حکم شرعی

 

از بلندی نگاهی به کوفه اندخت. نورهای کم حالی از پنجره خانه ها و سراها بیرون جهیده بود و مانند خطوط لرزانی خودشان را بخ می کشیدند. انگار عنکبوتی تارهای خود را همه جا تنیده است. بنای دارلعماره از میان خانه های گلی روییده بود.
بار دیگر راه افتاد و به اندیشه فرو رفت. می دانست همه چی در این شهر باید رقم بخورد. برای چندمین بار دستی به کیسه زری که میان کمربندش پنهان بود کشید؛ تا از وجود آن اطمینان حاصل کند. در پی آن با خود نجوا کرد: «هیچ اندیشه تاب وسوسه دست کشیدن از آن را ندارد.»
همچنان که در زیر پوست شب پیش می رفت، به یاد ...

ادامه نوشته

می شکوفد میخک شب

 

می شکوفد میخک شب،

استمداد می جوید ز گُل آفتاب گردان

برای عبور آسمان روشن.

جیرجیرک ها در هوا تاب می خورند،

خرمگسی در سوراخ زمین وز وز می کند،

و چکاوکی بر مخمل شب

یکی از خواب ناک ترین ترانه هایش را پُر شور می نویسد.

آن سوتر، روی چمن

آن جا که تیره گی فرو می ریزد،

علف های هرز پس از فرار خرگوش ها

هنوز بر خود می لرزند

و سپیدارها با جامه هایی از نقره

از برگ ریزان فرار می کنند.

ولی فردا باز، پاییز زرد

از این دشت عبور خواهد کرد.

                                                                       ۲۹ اوت ۱۹۴۳

                                                                    میکلوش رادنوتی

                                                                 ترجمه: مجتبا کولیوند