«موسیقی الکترونیک» برای کسانی که به موسیقی گوش می‌کنند؛ نامی آشناست. بخصوص «ژان میشل ژان» و البته آلبوم  Oxygen   که سال‌های دور در ایران هوادارن زیادی داشت. اما من می‌خواهم گروهی را معرفی کنم که تا حد زیادی گمنام است، در حالی که جز کارهای برجسته اين سبک موسیقی است.

پیش از هر چيز بد نيست اشاره ای به اين نوع موسیقی بکنم.

«موسیقی الکترونیک» تلفیقی است از تکنیک و هنر. بطور کلی تکنولوژی مدرن به کمک احساس و قریحه هنرمند می آيد. تلفیقی که باعث خلق آثاری خاص و در عین حال نو و بدیع شده است.

بایستی تأکید کنم گرايش به اين شيوه برآیند موضوع مهم‌تری بود. یعنی موسیقی مانند ادبیات و هنر مدرن؛ تابعی از شرایط نو و جنبش آوانگارد در هنر بود.

به طور کلی «موسیقی الکترونیک» پناه‌گاهی است برای بیان و انعکاس احساسات، تخیلات و درد و رنج و اندوه آدمی. ايده‌ای برای گریز از دنیای سرد بی روح و خشن معاصر. برای همين سازها در این موسیقی کنتراستی از نواهای پر سر و صدا و خشک و خشن و کر کننده همراه نواهایی ملایم و آرام که الهام‌گر تخیلات و ظریف‌ترین احساسات درونی آدم است.

«ادوار وارز» که به پدر موسیقی الکترونیک شناخته می شود؛ در جایی گفته است:

«این سازها می‌توانند دنیایی نو را با صدایی غیر منتظره، در اختیار من قرار دهند، صداهایی که با درونی‌ترین ریتم‌های پر تلاطم روح من همنوایی داشته باشند.»

مهمترين ويژگی ها:

ويژگی اساسی «موسیقی الکترونیک»آنجاست که از صداهای ساز واقعی «آکوستیکی» استفاده نمی‌کند. يعنی صداها از سه حالت بیرون نیست:

ـ توسط دستگاه‌های الکترونیکی مانند انواع دستگاه‌های  synthesize، استفاده می‌شود.

ـ آنجا هم که از سازهای واقعی استفاده می‌شود، جنان تغییراتی در آن بوجود می‌آید که با صدای اصلی تفاوت زیادی دارد.

ـ گاهی نیز از صداهای طبیعی [باد، زوزه، صدای شکستن و ...] استفاده می‌شود. به عنوان نمونه در آلبوم Stratosfear در حالی که با ریتمی تند و رقص گونه آغاز می‌شود، در نيمه صدای قطرات آب همراه صدای ساز به گوش می‌رسد. حتا در ادامه صدای گوسفندان شنیده می‌شود.

 

 

 

TANGERINE DREAM توسط گروهی از دانشجویان برلينی در سپتامبر سال 1967 میلادی در المان غربی پایه گذاری شد. و اولین کنسرت آنها در ژانویه سال 1968 میلادی در مدرسه پلی تکنیک [برلین] برگزار شد.

 اعضای گروه در طول سال ها مرتب کم و زیاد می‌شدند. مهمترین علت آن هم بخاطر آثار به نسبت ضعيفی بود که چندان مورد توجه قرار نمی گرفت.

گروه بيشتر تحت تأثیر دیگران قرار داشتند. کسانی مانند Klaus Schulze و بخصوص گروه  Kraftwerk . که گفته شده آنها خود را در سایه این گروه می‌ديدند و آثارشان تقليدی از آنها بود. [گروه کرافت ورک لازم است که بطور مستقل معرفی شود، اما می‌توانید معروف‌ترین آهنگ آنها را در اینجا به نام The Robots   بشنوید.]

اعضای ثابت گروه:

در سال 1972 با پیوستن Peter Baumann ، [نوازنده‌ ارگ] گروه متحول شد. بطوری که بايستی گفت؛ بهترین اجراهای آنها مربوط به سالهای 1972 تا 1980 است. چون پس از آن Peter Baumann   از گروه جدا شد و حتا به طور مستقل آلبومی به بازار ارائه داد. چند تا از اجراهای او را می توان اینجا  و اینجا گوش کنید.

در هر صورت دورانی شکوفایی گروه افراد ثابت گروه عبارت بودند از:

Edgar Froese   نوازنده گیتار [رهبر گروه]

ـ  Volker Hombach نوازنده ساکسیفون، فلوت و ویولون

ـ  Lanse Hapshash نوازنده جاز

ـ Kurt Herkenberg نوازنده گیتار باس

معرفی آثار:

TANGERINE DREAM آلبوم های بسیاری دارند که به نظر من؛ بهترين آن آلبوم Stratosfear  است. [دو قسمت از لینک این آلبوم را می توانید بشنوید.]

  

 

 

از آلبوه های ديگر گروه می توان از Ricochet  یا  Cyclone    نام برد.