مهرهرمز

بسیار پیش آمده که آدمی دنبال چیزی به آب و آتش می زند، اما موفق نمی شود. ـ حالا به هر دلیل ـ آنوقت پس از مدت ها که آن را یافت، دیگر شرایطی پیش می آید که دیگر آن چیز بدرد او نخواهد خورد.

^{بالای گور خویش ایستاده‌ام}

^{دیگر گریه نمی‌کنم برای فردا}

^{من مدت‌هاست که مرده‌ام}

^{کسی از برایم گریه نمی‌کند}

^{با بیل لحظه‌ها خاک می‌ریزم}

^{به قبر تهی از کالبدم}

^{چه بویی گرفته این تنِ خاک برسرم}

^{کجاست آن پیراهن سفیدم}

^{که کنم آن را کفن‌ام}

^{بغضی در گلویم، هق هق اشک‌هایم}

^{نه برای خودم، که برای توست که گریه می‌کنم.}